Delulu, cringe, szponcić, yolo i inne XD
Projekt miał na celu pokazanie uczniom, jak zmienny i różnorodny jest język polski oraz jak wiele czynników wpływa na jego rozwój. W trakcie zajęć uczniowie analizowali różne odmiany polszczyzny – od gwar regionalnych, przez archaizmy, aż po współczesny język młodzieżowy. Poznawali znaczenia nieznanych słów, tworzyli własne definicje oraz podejmowali próby tworzenia nowych wyrazów.
Realizacja projektu przebiegała etapowo, zgodnie z zaplanowanymi zagadnieniami. Uczniowie zastanawiali się, czy wszyscy mówią tak samo, uczyli się, jak badać słowa i korzystać ze słowników, a także analizowali mechanizmy powstawania nowych wyrażeń i zmian zachodzących w języku. Szczególnym zainteresowaniem cieszyły się zajęcia poświęcone współczesnej mowie młodzieżowej.
Istotnym elementem projektu było przeprowadzenie „językowego śledztwa”. Uczniowie badali sposób mówienia rówieśników, zbierali przykłady używanych wyrażeń i na tej podstawie tworzyli własne słowniki młodzieżowej gwary. Praca ta wymagała nie tylko obserwacji, ale także analizy i wyciągania wniosków.
Projekt przyczynił się do rozwijania świadomości językowej uczniów oraz ich kompetencji analitycznych i twórczych. Uczniowie lepiej zrozumieli, że język jest zjawiskiem społecznym i kulturowym, które nieustannie się zmienia. Zajęcia pokazały również, że refleksja nad językiem może być ciekawa i angażująca.
Projekt był realizowany w ramach Uniwersytetu Dzieci.
Nauczyciel postanowił rozszerzyć prace nad projektem. Kolejnym etapem będą własne, grupowe prace językoznawcze uczniów, w których wykorzystają zdobytą wiedzę i umiejętności, prowadząc samodzielne badania oraz prezentując ich wyniki.
Michał Witosza